ലിർ രാജാവിന്റെ കുട്ടികള് ഭാഗം 1- ഐറിഷ് നാടോടിക്കഥ
വളരെക്കാലം മുമ്പ്, അയർലണ്ടിൽ ലിർ എന്നൊരു മഹാനായ രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് നാല് കുട്ടികളുണ്ടായിരുന്നു - ഫിയോണുല, ആവോദ്, ഫിയാക്ര, കോൺ. ഫിയോണുല ഏറ്റവും മൂത്തവളായിരുന്നു, അവൾ അതിസുന്ദരിയായിരുന്നു; ആവോദ് ആകാശനീലയിൽ വിഹരിക്കുന്ന ഒരു യുവ കഴുകനെപ്പോലെ ഊര്ജസ്വലനായിരുന്നു; അവന്റെ രണ്ട് സഹോദരന്മാരായ ഫിയാക്രയും കോണും ഒഴുകുന്ന വെള്ളം പോലെ സുന്ദരിമാരായിരുന്നു.
അക്കാലത്ത് അയർലണ്ടിലെ ജനങ്ങള്ക്ക് ദുഃഖം എന്തെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു: പർവതങ്ങൾ പ്രകാശത്താല് കിരീടമണിഞ്ഞിരുന്നു, തടാകങ്ങളിലും നദികളിലും വിചിത്രമായ നക്ഷത്രസമാനമായ പൂക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ കുതിരകൾ ഇപ്പോൾ കാണപ്പെടുന്ന ഏതൊരു കുതിരയേക്കാളും വേഗതയുള്ളവരായിരുന്നു, കടലിന്റെ തിരമാലകളെ മറികടന്ന് ആഴത്തിലുള്ള തടാകജലത്തിനടിയിലൂടെയും ഒരാപകടവുമില്ലാതെ അവർക്ക് പോകാൻ കഴിയും. ലിറിന്റെ നാല് കുട്ടികൾ ഓരോരുത്തർക്കും ഒരു വെളുത്ത കുതിരയും മഞ്ഞിനേക്കാൾ വെളുത്ത രണ്ട് വേട്ടമൃഗങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ലിറിന്റെ രാജ്യത്തിലെ എല്ലാവരും ഫിയോണുല, ആവോദ്, ഫിയാക്ര, കോൺ എന്നിവരെ വളരെയധികം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു, അവരുടെ രണ്ടാനമ്മയായ ആവോയ്ഫ ഒഴികെ! അവൾ അവരെ വെറുത്തു, അവളുടെ വെറുപ്പ് അവരെ എപ്പോഴും പിന്തുടർന്നു- ഒരു ചെന്നായ മുറിവേറ്റ ഒരു പശുവിനെ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ. മന്ത്രവാദത്തിലൂടെയും മറ്റും അവരെ ഉപദ്രവിക്കാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചു.
ഒരു ദിവസം അവൾ അവരെ തന്റെ വണ്ടിയിൽ വെസ്റ്റ്മീത്തിലെ ഡാർവ്ര തടാകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. തടാകത്തിൽ കുളിക്കാൻ അവൾ അവരെ നിർബന്ധിച്ചു, അവർ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നപ്പോൾ അവൾ അവരെ ഒരു മന്ത്രവടികൊണ്ട് അടിച്ച് നാല് വെളുത്ത ഹംസങ്ങളാക്കിമാറ്റി.
"ഈ തടാകത്തിൽ കാട്ടു ഹംസങ്ങളെപ്പോലെ മുന്നൂറ് വർഷത്തേക്ക് നീന്തുക," അവൾ പറഞ്ഞു, "ആ സമയം അവസാനിക്കുമ്പോൾ മൊയ്ലെയുടെ ഇടുങ്ങിയ കടലിൽ മുന്നൂറ് വർഷം നീന്തുക, ആ സമയവും അവസാനിക്കുമ്പോൾ ആകാശം ഒഴികെ അതിരുകളില്ലാത്ത പടിഞ്ഞാറൻ കടലിൽ മുന്നൂറ് വർഷം നീന്തുക."
അപ്പോള് ഹംസമായി മാറിയിരുന്ന ഫിയോണുല പറഞ്ഞു:
"ഓ ദുഷ്ട സ്ത്രീയേ, നീ ഞങ്ങളുടെ മേൽ ചുമത്തിയ ശിക്ഷയേക്കാൾ കഠിനമായ ഒരു ശിക്ഷ നിന്റെ മേൽ വരും, ഇന്ന് ഞങ്ങള് അനുഭവിക്കുന്നതിനേക്കാൾ നിങ്ങൾ ദുഃഖിതയായിരിക്കും. നിങ്ങളുടെ ദുരന്തസമയത്ത് നിങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും സഹതാപം തോന്നുമെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾക്ക് എപ്പോൾ കഷ്ടകാലം അവസാനിക്കുമെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ അറിയാൻ കഴിയുമെന്ന് ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളോട് പറയൂ."
"വടക്കൻ ദേശത്തുനിന്നുള്ള ഒരു രാജാവ് തെക്കൻ ദേശത്തുനിന്നുള്ള ഒരു രാജ്ഞിയെ വിവാഹം കഴിക്കുമ്പോൾ; മുണ്ഡനം ചെയ്ത മകുടം ധരിച്ച ഒരു പുരോഹിതന് കടലിനു മുകളിലൂടെ വരുമ്പോൾ; പ്രാർത്ഥനയ്ക്കായി ഒരു ചെറിയ മണിയുടെ ശബ്ദം നിങ്ങൾ കേൾക്കുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ കഷ്ടകാലം അവസാനിക്കും." ആവോയ്ഫ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഹംസങ്ങൾ ചിറകുകൾ വിരിച്ച് തടാകത്തിന് മുകളിലൂടെ പറന്നു. അവർ പറന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള് വളരെ ദുഃഖകരമായ ഒരു ഗാനം ആലപിച്ചു, സ്വയം വിലപിച്ചു.
അവരുടെ പിതാവായ മഹാരാജാവ്, ഈ ദുഖകരമായ സത്യം അറിഞ്ഞതും ആ തടാകക്കരയിലേക്ക് തിടുക്കത്തിൽ ചെന്ന്ത തന്റെ കുട്ടികളെ വിളിച്ചു.
അവർ പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ പറന്നുവന്നു, നാല് വെളുത്ത ഹംസങ്ങൾ,
"ഫിയോണുല, ആവോദ്, കോൺ, ഫിയാക്ര എന്റെ അടുക്കൽ വരൂ; " രാജാവ് അവരുടെ മേൽ കൈകൾ വെച്ച് അവരെ തഴുകി പറഞ്ഞു: "നിങ്ങളുടെ മേൽ ചുമത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ശിക്ഷ അവസാനിക്കുന്നതുവരെ എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ രൂപങ്ങൾ തിരികെ നൽകാൻ കഴിയില്ല, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ നിങ്ങള് നമ്മുടെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുക"
അപ്പോൾ ഫിയോണുല അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു:
"ഞങ്ങളെ കെണിയിൽ വീഴ്ത്തിയ സ്ത്രീയുടെ നിഴൽ ആ വീടിന്റെ വാതിലിന്റെ ഉമ്മറപ്പടിയിലാണ്: ഞങ്ങൾക്ക് അത് കടക്കാൻ കഴിയില്ല."
ലിർ പറഞ്ഞു:
"നിങ്ങളെ കെണിയിൽ വീഴ്ത്തിയ ആ സ്ത്രീ ഈ രാത്രിയിൽ ഒരു വീട്ടിൽ നിന്നും വളരെ അകലെയാണ്. അവൾ സ്വയം ഒരു കെണിയിൽ അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ശക്തമായ കാറ്റ് അവളെ ഭൂമിയിലെ എല്ലാ അസ്വസ്ഥമായ സ്ഥലങ്ങളിലേക്കും കൊണ്ടുപോകുന്നു. അവൾ സൗന്ദര്യം നഷ്ടപ്പെട്ട് ഒരു ഭയങ്കരരാക്ഷസിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു; ഇനിയവള് കാലാവസാനം വരെ തനിയെ അലഞ്ഞുനടക്കണം - പക്ഷേ നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളുടെ വീടിന്റെ സംരക്ഷണമുണ്ട്. അതിനാല് എന്നോടൊപ്പം തിരിച്ചുവരൂ."
അതിന് കോൺ ആണ് മറുപടി പറഞ്ഞത്.
"എന്നും നമ്മുടെ വീട്ടില് സൌഭാഗ്യം ഉണ്ടാകട്ടെ, പക്ഷേ ഞങ്ങൾക്ക് ആ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കടക്കാൻ കഴിയില്ല, കാരണം ഞങ്ങൾക്ക് കാട്ടു ഹംസങ്ങളുടെ ഹൃദയമാണുള്ളത്, സന്ധ്യയിൽ പറന്ന് നമ്മുടെ ശരീരത്തിനടിയിൽ വെള്ളം നീങ്ങുന്നത് അനുഭവിക്കണം; രാത്രിയുടെ ഏകാന്തമായ നിലവിളികൾ കേൾക്കണം. അങ്ങയുടെ മക്കളെന്ന നിലയ്ക്ക് ആ സ്വരവും; അങ്ങ് ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ച പാട്ടുകളും മാത്രമേ ഇപ്പോള് ഞങ്ങളുടെ പക്കലുള്ളൂ - അത്രമാത്രം."
കൈകൾ നീട്ടി തന്റെ കുട്ടികളെ അനുഗ്രഹിച്ചു കൊണ്ട് ലിര് രാജാവ് പറഞ്ഞു:
"ഇനി മുതൽ എല്ലാ മനോഹരമായ കാര്യങ്ങളും നിങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ മനോഹരമായി വളരട്ടെ, നിങ്ങളുടെ പാട്ട് അത് കേൾക്കുന്നവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു സംഗീതമാകട്ടെ. നിങ്ങളുടെ ചിറകുകൾ വായുവിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾക്കായി സന്തോഷം പകർന്നു തരട്ടെ, നിങ്ങളുടെ കാലുകൾ ജലപാതകളിൽ ആനന്ദിക്കട്ടെ. കടൽ അതിന്റെ ഉപ്പുരസം നഷ്ടപ്പെടുകയും വസന്തകാലത്ത് മരങ്ങൾ വിരിയാൻ മറക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ എന്റെ അനുഗ്രഹം നിങ്ങളുടെ മേൽ ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ. വിട, എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മക്കളെ."
അദ്ദേഹം ദുഖഭാരത്താല് തന്റെ മുഖം മേലങ്കി കൊണ്ട് മൂടി. അതിനിടെ ഹംസങ്ങൾ വായുവിലേക്ക് ഉയർന്ന് പറന്നു. അവർ കുട്ടികളുടെ ശബ്ദത്തില് വിളിച്ചു, പക്ഷേ അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ പറക്കുമ്പോള് ഹംസങ്ങള് അനുഭവിക്കുന്ന സന്തോഷം തുടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
0 Comments